Kajetan Kreutz Majewski
Ponad czterdzieści lat twórczości inspirowanej światłem, emocją i przestrzenią sceniczną.
Sztuka Która rodzi sie z potrzeby indywidualnosci
Kreator Indywidualnej sztuki
„Dzisiejsza sztuka to sztuka indywidualności. Artyści odrzuciwszy ścisłe kanony dążą do stworzenia własnego, niepowtarzalnego stylu. Pragną za wszelką cenę być innymi, rozpoznawalnymi wśród tysięcy podobnym im twórców. Tworzą jakby swój znak, symbol.
Powstają luźne związki artystów o podobnym światopoglądzie artystycznym, ale nie krępującym. Wolą być innymi, pragną tworzyć nowe prądy i kierunki w sztuce, ale naprawdę ich własne. Często idą przez sztukę samotnie, grają o dużą stawkę i czasami tylko się wygrywa”.
Kajetan Kreutz Majewski
Początki i edukacja
Wychowany w środowisku twórczym, od wczesnych lat rozwijałem wrażliwość na światło, kolor i materię malarską. Edukację artystyczną zdobywałem w Liceum Sztuk Plastycznych w Łodzi, a następnie w pracowni malarskiej Teatru Wielkiego, gdzie ukształtowała się moja precyzja, harmonia barw i szlachetny warsztat.
Debiut scenograficzny
Przełom nastąpił dzięki realizacji opery „Paria” na Kubie, będącej wyjątkowym wydarzeniem w historii polskiej scenografii. Po powrocie współpracowałem z renomowanymi teatrami warszawskimi, tworząc scenografie oparte na malarskim myśleniu, kulturze detalu i klasycznej estetyce.
Teatr i film
Współpraca z Teatrem Dramatycznym oraz Telewizją Polską pozwoliła mi łączyć malarstwo z kreacją przestrzeni scenicznej. Praca nad dekoracjami spektakli i produkcji filmowych nauczyła mnie budować narrację obrazem, opartą na światle, rytmie i wyważonej kompozycji.
Współpraca z Marią Fołtyn
Wieloletnia współpraca z prof. Marią Fołtyn przy Międzynarodowym Festiwalu Moniuszkowskim pozwoliła mi tworzyć scenografie o wysokiej kulturze formy. Budowałem przestrzenie pełne subtelności, elegancji i dramaturgicznej głębi, które stały się znakiem rozpoznawczym mojego stylu.
Początki i edukacja
Wychowany w środowisku twórczym, od wczesnych lat rozwijałem wrażliwość na światło, kolor i materię malarską. Edukację artystyczną zdobywałem w Liceum Sztuk Plastycznych w Łodzi, a następnie w pracowni malarskiej Teatru Wielkiego, gdzie ukształtowała się moja precyzja, harmonia barw i szlachetny warsztat.
Teatr i film
Współpraca z Teatrem Dramatycznym oraz Telewizją Polską pozwoliła mi łączyć malarstwo z kreacją przestrzeni scenicznej. Praca nad dekoracjami spektakli i produkcji filmowych nauczyła mnie budować narrację obrazem, opartą na światle, rytmie i wyważonej kompozycji.
Debiut scenograficzny
Przełom nastąpił dzięki realizacji opery „Paria” na Kubie, będącej wyjątkowym wydarzeniem w historii polskiej scenografii. Po powrocie współpracowałem z renomowanymi teatrami warszawskimi, tworząc scenografie oparte na malarskim myśleniu, kulturze detalu i klasycznej estetyce.
Współpraca z Marią Fołtyn
Wieloletnia współpraca z prof. Marią Fołtyn przy Międzynarodowym Festiwalu Moniuszkowskim pozwoliła mi tworzyć scenografie o wysokiej kulturze formy. Budowałem przestrzenie pełne subtelności, elegancji i dramaturgicznej głębi, które stały się znakiem rozpoznawczym mojego stylu.
Malarstwo i portrety
Malarstwo sztalugowe pozostaje centrum mojej twórczości. Jako członek ZPAP oraz Związku Polskich Malarzy i Grafików stworzyłem liczne portrety wybitnych osobowości, w których poszukuję nie tylko podobieństwa, ale także psychologicznej prawdy i indywidualnego charakteru.
Twórczość dziś
Obecnie łączę wieloletnie doświadczenie scenograficzne z malarstwem figuratywnym, tworząc portrety, kompozycje malarskie i obrazy na zamówienie. Moje prace znajdują się w polskich i zagranicznych kolekcjach, a twórczość rozwijam w kierunku wyważonej, emocjonalnej figuracji.
Początki i edukacja
Wychowany w środowisku twórczym, od wczesnych lat rozwijałem wrażliwość na światło, kolor i materię malarską. Edukację artystyczną zdobywałem w Liceum Sztuk Plastycznych w Łodzi, a następnie w pracowni malarskiej Teatru Wielkiego, gdzie ukształtowała się moja precyzja, harmonia barw i szlachetny warsztat.
Teatr i film
Współpraca z Teatrem Dramatycznym oraz Telewizją Polską pozwoliła mi łączyć malarstwo z kreacją przestrzeni scenicznej. Praca nad dekoracjami spektakli i produkcji filmowych nauczyła mnie budować narrację obrazem, opartą na światle, rytmie i wyważonej kompozycji.
Debiut scenograficzny
Przełom nastąpił dzięki realizacji opery „Paria” na Kubie, będącej wyjątkowym wydarzeniem w historii polskiej scenografii. Po powrocie współpracowałem z renomowanymi teatrami warszawskimi, tworząc scenografie oparte na malarskim myśleniu, kulturze detalu i klasycznej estetyce.
Współpraca z Marią Fołtyn
Wieloletnia współpraca z prof. Marią Fołtyn przy Międzynarodowym Festiwalu Moniuszkowskim pozwoliła mi tworzyć scenografie o wysokiej kulturze formy. Budowałem przestrzenie pełne subtelności, elegancji i dramaturgicznej głębi, które stały się znakiem rozpoznawczym mojego stylu.
Malarstwo i portrety
Malarstwo sztalugowe pozostaje centrum mojej twórczości. Jako członek ZPAP oraz Związku Polskich Malarzy i Grafików stworzyłem liczne portrety wybitnych osobowości, w których poszukuję nie tylko podobieństwa, ale także psychologicznej prawdy i indywidualnego charakteru.
Twórczość dziś
Obecnie łączę wieloletnie doświadczenie scenograficzne z malarstwem figuratywnym, tworząc portrety, kompozycje malarskie i obrazy na zamówienie. Moje prace znajdują się w polskich i zagranicznych kolekcjach, a twórczość rozwijam w kierunku wyważonej, emocjonalnej figuracji.
Nagrody | Wyróżnienia | Członkostwa
- Odznaczony Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis
- Złota oznaka ZPAP
- Laureat wielu nagród artystycznych, wystaw i konkórsów
- Członek Związku Polskich Artystów Plastyków
- Członek Związku Polskich Artystów Plastyków Okęg Łódzki
BIOGRAFIA
Od najmłodszych lat związany jestem ze środowiskiem artystycznym, ponieważ pochodzę z rodziny plastyków.
Po ukończeniu PLSP w Łodzi podjąłem pracę w Teatrze Wielkim w Łodzi (Opera), gdzie w latach 1977–1982 pełniłem funkcję zastępcy kierownika pracowni malarskiej. Był to również okres współpracy z ośrodkiem TVP w Łodzi, przy realizacji dekoracji studyjnych: Studio Sport, Studia Wyborcze oraz produkcjach plenerowych, m.in. Piosenki Żołnierskie.
W latach 1982–1992 pracowałem w Teatrze Dramatycznym w Łodzi (obecnie im. K. Dejmka) na stanowisku zastępcy kierownika pracowni malarsko-modelatorskiej. Równolegle, w latach 1985–1989, współpracowałem z kinematografią łódzką przy realizacjach reklam filmowych.
Rok 1991 przyniósł mój debiut scenograficzny — projekt i realizację dekoracji do opery „Paria” Stanisława Moniuszki w reżyserii prof. Marii Fołtyn, wystawionej w Hawanie (Kuba). Był to pierwszy i jedyny polski debiut scenograficzny poza granicami kraju.
W Polsce zadebiutowałem w Teatrze Wielkim w Warszawie, przygotowując scenografię do opery „Mozart i Salieri” w reżyserii Marka Sikory, z Andrzejem Hiolskim w roli Salieriego. Wkrótce realizowałem również scenografię do spektaklu „Upadłe Anioły” w reżyserii Michaela Hacketta w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.
Owocem wieloletniej współpracy z prof. Marii Fołtyn była realizacja scenografii począwszy od XXX Jubileuszowego Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie-Zdroju — w sumie dziewięciu edycji festiwalu (plakaty, dekoracje sceniczne, wystrój przestrzeni miejskiej). W tym czasie byłem również scenografem I, III i V Międzynarodowego Festiwalu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki w Warszawie.
Niezależnie od pracy scenograficznej rozwijałem malarstwo sztalugowe. W roku 1998 zostałem członkiem Związku Polskich Malarzy i Grafików w Warszawie — aktywnie uczestnicząc w wystawach zbiorowych oraz indywidualnych.
W 2000 roku, za dyrekcji Stanisława Pietrasa, wykonałem ostatnią scenografię festiwalową w Kudowie-Zdroju i zakończyłem współpracę z miastem, koncentrując się coraz mocniej na twórczości malarskiej.
Z okazji jubileuszy realizowałem dekoracje malarskie m.in.:
– 50-lecie Opery Szczecińskiej,
– Opery Bałtyckiej w Gdańsku,
– Jubileusz Teatru Starego w Krakowie (kontrafakt Karola Frycza).
Po dziesięcioletniej przerwie powróciłem do scenografii podczas 50. Jubileuszowego Festiwalu Moniuszkowskiego, ponownie pod dyrekcją Stanisława Rybarczyka, realizując następne pięć edycji festiwalu — aż do roku 2015. Wykonałem także scenografie do I i II Festiwalu im. Andrzeja Hiolskiego w Kudowie-Zdroju.
W roku 2009, wspólnie z reżyserem Mariuszem Pilawskim, współtworzyłem Teatr Mały w Manufakturze w Łodzi, a w kolejnych latach wykonałem scenografie do około siedmiu przedstawień, otrzymując medal okolicznościowy za współkreowanie wizerunku artystycznego ŁTM (2009–2019).
W moim dorobku artystycznym znajdują się portrety m.in.:
– Tadeusza Puławskiego,
– Tadeusza Kościuszki (Muzeum Narodowe w Warszawie),
– Ignacego Jana Paderewskiego,
– Stanisława Moniuszki,
– Fryderyka Chopina,
– George Sand.
W 2014 roku zgłosiłem przynależność do ZPAP Okręgu Łódzkiego, pełniąc funkcję Delegata na Zjazd oraz członka Okręgowej Komisji Rewizyjnej.
Jako członek ZPAP oraz Związku Polskich Malarzy i Grafików z pełnym zaangażowaniem realizuję się w malarstwie — mojej najważniejszej i najbliższej formie twórczej.
Mój proces Twórczy
Koncepcja
Tworzę wizję opartą na emocji, Charakterze i indywidualnośći modela
Proces
Buduję obraz warstwowo, łącząc światło, kolor i strukturę.
Finalizacja
Dopracowuję detale, nadając całości spójność i szlachetny wyraz.
